ريچارد لاگراوينس، کارگردان و فيلمنامه‌نويس: از اينکه بدون متن از پيش نوشته‌شده سخنراني کنيد نترسيد. من به ياد مي‌آورم که يکي از مهم‌ترين سخنراني‌هايم را در آکادمي علم و هنر سينما ارائه کردم. بسيار در مورد آن هيجان‌زده بودم ولي وقتي چند ساعت به سخنراني مانده بود، فهميدم بايد در برابر 650 نفر سخنراني کنم، ترس سراسر وجودم را فرا گرفت. روي يک تکه کاغذ فقط کلمه‌هاي کليدي را نوشتم که مي‌توانست در ذهنم براي ادامه سخنراني جرقه‌هايي بزند. در آن روز واقعا اوقات خوشي داشتم. اگر شور و هيجان داشته باشيد و بتوانيد آن بالا خوي انساني خود را نشان بدهيد آن‌گاه است که شنوندگان گرم مي‌شوند.

جک لالان، استاد 92 ساله تناسب اندام: اگر واقعا به چيزي اعتقاد داشته باشيد، حتما مي‌توانيد درباره‌اش صحبت کنيد. وقتي در برابر جمعي قرار مي‌گرفتم از استرس مي‌لرزيدم، اما پيامي داشتم که مي‌خواستم منتقل کنم. وقتي با مردم صحبت مي‌کنم فقط يک چيز در ذهنم است: چگونه مي‌توانم به آن خانم، پسر جوان، آن مبتلا به ورم مفاصل و... کمک کنم.

ماريا لوپز، قاضي: يک چيز را به دفعات اما با راه‌هاي مختلف تکرار کنيد، مخصوصا اگر فروشنده‌ يک محصوليد. وقتي مشغول تدريس حقوق در دانشگاهم از اين روش به‌عنوان ابزاري آموزشي استفاده مي‌کنم، اما اين در اصل يک روش بازاريابي و فروش است که باعث مي‌شود چيزي در ذهن مردم حک شود.

مارتي مارکوويتز، شهردار بروکلين: اصلا مهم نيست سخنراني چقدر مهم است، شما نبايد خودتان را خيلي جدي بگيريد. خودم را دست‌بالا نگرفتن چيزي است که هميشه در سخنراني‌هايم رعايت مي‌کنم. اين موضوع باعث مي‌شود شنوندگان احساس کنند همه در يک قايق مشغول حرکتيم؛ نه اينکه ما اينجاييم و او آنجا.

جان پالومبو، رئيس شرکت شبکه بيگ‌هدز: با استفاده از مشاهده‌اي روزمره يا بامزه که براي همه آشناست شروع به بحث کنيد. به‌عنوان مثال «آيا هرگز در صف پرداخت يک فروشگاه بزرگ، بغل‌دستيتان شروع به صحبت با شما کرده است، انگار که سال‌هاست با يکديگر آشناييد؟ احتمالا تا حدي معذب شده‌ايد. مارک‌ها هم همين‌گونه رفتار مي‌کنند، جوري که گويي رفيق چندين ساله شما باشند، اما در واقع غريبه‌اي بيش نيستند». وقتي چنين مثال‌هايي را مي‌زنيد فشار روحي برداشته مي‌شود و به‌راحتي مي‌توان بقيه سخنراني را پيش برد.